Jurylid Marion

Vandaag werden in de Wethouder Verheyhal in Amsterdam-Oost recreatiewedstrijden gehouden. Van pre-instappers tot en met senioren in de niveau’s D3 en D4. Deze groep turnsters, die meestal maar een keertje in de week een uurtje turnt, ervaart een wedstrijd als een (spannend) feest. Voor de kleinste vaak de eerste keer. Je oefening onthouden is al moeilijk, maar om die dan ook nog eens in je eentje uit te voeren, en dan ook nog mooi, maakt het driedubbel lastig. Daarnaast kijkt er een ‘strenge’ mevrouw naar je en dan de hele tribune met mama’s en papa’s niet te vergeten.

Daar zit je dan als ‘strenge’ mevrouw. Het is jouw taak de oefeningen te beoordelen. Veel kinderen kijken tijdens hun oefening schuin in jouw richting om te zien of je wel kijkt, andere zijn zo zenuwachtig dat elementen die ze net tijdens het inturnen goed uitvoerden, nu niet halen. Toch moet je consequent en rechtvaardig zijn, maar op dit niveau kijk je niet in de eerste plaats naar de tenen, maar wel welke elementen ze halen en hoe ze dat doen (makkelijk, met moeite, of met klim- en klauterwerk). Deze kinderen geven nog helemaal niet om de cijfers, zij komen voor een leuke ochtend of middag en die cijfers, dat is een toegift.

Dit zijn heerlijke wedstrijden om te jureren, er zit geen druk achter, er staat geen kwalificatie op het spel en iedereen heeft er gewoon zin er een leuke dag van te maken.

Toch hoeven kwalificatiewedstrijden en finales ook niet vervelend te zijn. Het leuke is dat je de wat betere tot heel goede kinderen ziet langskomen, die echte mooie oefeningen laten zien. Soms gaat er natuurlijk wel eens iets fout, maar het contrast met de bovenbeschreven wedstrijden is enorm. Hier kunnen kromme benen of haaktenen grote consequenties hebben. Je ziet oefeningen, die netjes en strak geturnd worden, en oefeningen met dezelfde elementen, maar uitgevoerd met ontspannen lijf en benen. Bij een goede jury is dit terug te zien in de beoordeling.

Jureren is echt een vak. In het begin lijkt het heel moeilijk, omdat je op zoveel dingen tegelijk moet letten, maar al doende leer je. Dezelfde elementen keren steeds weer terug en dan wordt het steeds makkelijker die te noteren en te waarderen.
Je maakt heel veel kinderen en verenigingen heel erg blij als je komt, want zonder jury geen wedstrijd. Het geeft veel voldoening als je de kinderen weer huppelend naar huis ziet gaan.
— Marion
 
 
Marion in actie

Marion in actie

 
Daar zit je dan als 'strenge' mevrouw

Daar zit je dan als 'strenge' mevrouw

 
De hele tribune met mama's en papa's niet te vergeten

De hele tribune met mama's en papa's niet te vergeten